Mój mały test o postach z angielskim dal ciała ;’)
Absolutnie nie przybyło chętnych do czytania, w sumie to 5 lipca i 23 lipca był większy ruch, potem znowu prawie nic. Wcześniej – 19 czerwca. Ja nie ogarniam, wiec tym bardziej doceniam wszystkich, którym się chce, klikną like’a, napiszą coś. Love U! ❤
„Czy to prawda, że wykorzystujemy tylko 10% naszego mózgu?”
To jeden z najpopularniejszych mitów naukowych na świecie. Pojawia się w filmach, książkach i mediach społecznościowych. Gdyby był prawxdziwy, oznaczałoby to, że 90% naszego mózgu pozostaje niewykorzystane.
Brzmi fascynująco… ale nauka mówi coś zupełnie innego.
Nie wiadomo dokładnie, kto go stworzył. Prawdopodobnie narodził się na początku XX wieku z błędnej interpretacji badań nad funkcjonowaniem mózgu oraz wypowiedzi psychologów, którzy podkreślali, że ludzie nie wykorzystują w pełni swojego potencjału – ale nie mieli na myśli dosłownie mózgu.
Więc cóż…z czasem mit zaczął żyć własnym życiem.
Nowoczesne techniki obrazowania, takie jak fMRI i PET, pozwalają obserwować aktywność mózgu w czasie rzeczywistym.
Badania pokazują, że praktycznie każda część mózgu ma swoją funkcję. Nawet podczas snu różne obszary pozostają aktywne, kontrolując oddychanie, bicie serca, przetwarzanie wspomnień czy marzenia senne.
Nie oznacza to, że cały mózg pracuje jednocześnie z maksymalną intensywnością. To byłoby niezwykle nieefektywne i wymagałoby ogromnych ilości energii.
Choć stanowi zaledwie około 2% masy ciała, zużywa nawet 20% energii, którą organizm wykorzystuje w spoczynku.
Gdyby większość mózgu była bezużyteczna, ewolucja prawdopodobnie nie utrzymywałaby tak kosztownego narządu.
Bo istnieje ogromna różnica między wykorzystywaniem mózgu a wykorzystywaniem swoich umiejętności.
Możemy rozwijać pamięć, uczyć się nowych języków, ćwiczyć koncentrację czy zdobywać nowe kompetencje. To jednak nie oznacza, że „odblokowujemy” nieużywane części mózgu. Zamiast tego wzmacniamy połączenia między neuronami i uczymy mózg pracować bardziej efektywnie.
Ludzki mózg zawiera około 86 miliardów neuronów, a każdy z nich może tworzyć tysiące połączeń z innymi komórkami. To właśnie ta niezwykle złożona sieć sprawia, że potrafimy myśleć, uczyć się, zapamiętywać i tworzyć.
Czy kiedyś wierzyłeś w mit o wykorzystywaniu tylko 10% mózgu? A może znasz inne popularne mity naukowe, które okazały się nieprawdą?
Podziel się swoją opinią w komentarzu!
Inne ciekawostki o mózgu:
Why do we dream?
„Jeśli we Wszechświecie istnieją biliony planet, to dlaczego nie znaleźliśmy jeszcze obcych?”
Każdej nocy patrzymy w rozgwieżdżone niebo, ale to, co widzimy, stanowi zaledwie niewielki fragment Wszechświata – jak to poetycko brzmi ❤
Astronomowie szacują, że ten ‚obserwowalny’ Wszechświat zawiera setki miliardów galaktyk, a każda z nich może mieć od milionów do setek miliardów gwiazd. Wiemy już, że wiele z tych gwiazd posiada własne układy planetarne. Oznacza to, że we Wszechświecie mogą istnieć biliony planet, a część z nich może mieć warunki sprzyjające powstaniu życia.
To prowadzi do jednego z najbardziej fascynujących pytań współczesnej nauki:
Jeśli życie we Wszechświecie jest tak prawdopodobne, dlaczego do tej pory nie znaleźliśmy żadnych przekonujących dowodów na istnienie obcych cywilizacji?
To zagadnienie nazywamy Paradoksem Fermiego.
W 1950 roku włoski fizyk Enrico Fermi zadał swoim współpracownikom proste pytanie:
„Gdzie oni wszyscy są?”
Jeśli inteligentne cywilizacje powstają często, to w ciągu miliardów lat przynajmniej część z nich powinna rozprzestrzenić się po swojej galaktyce. Droga Mleczna ma ponad 13 miliardów lat, więc czasu było aż nadto.
Dlaczego więc nadal nie widzimy żadnych śladów ich istnienia?
– Inteligentne życie jest niezwykle rzadkie.
Być może proste organizmy powstają często, ale rozwój zaawansowanej cywilizacji jest wyjątkowo mało prawdopodobny.
– Cywilizacje nie przetrwają wystarczająco długo.
Hipoteza Wielkiego Filtra (Great Filter) zakłada, że większość cywilizacji wygasa lub niszczy się sama, zanim zdąży eksplorować kosmos.
– Szukamy w niewłaściwy sposób...
Obce cywilizacje mogą używać technologii komunikacji, których jeszcze nie rozumiemy lub nie potrafimy wykryć.
– Wszechświat jest po prostu zbyt ogromny.
Nawet światło potrzebuje około 100 000 lat, aby przelecieć przez Drogę Mleczną. Być może odległości są tak wielkie, że cywilizacje nigdy się ze sobą nie spotykają.
– Szukamy zbyt krótko.
Ludzkość prowadzi aktywne poszukiwania sygnałów z kosmosu dopiero od kilkudziesięciu lat. W skali wieku Wszechświata to zaledwie mgnienie oka.
Prawda jest taka, że nikt jeszcze nie zna odpowiedzi.
Do tej pory nie odkryliśmy żadnych potwierdzonych dowodów na istnienie inteligentnego życia poza Ziemią. Z drugiej strony zbadaliśmy jedynie niewielki ułamek kosmosu.
Być może jesteśmy jedyną inteligentną cywilizacją.
A może odpowiedź czeka gdzieś pośród miliardów gwiazd – i po prostu jeszcze jej nie znaleźliśmy.
Czy inteligentne życie istnieje gdzieś we Wszechświecie? A jeśli tak, to dlaczego do tej pory go nie odnaleźliśmy?
Podziel się swoją opinią w komentarzu! Pliss 😀
***
Zobacz inne posty:
Kosmiczne ciekawostki #1
Kosmiczne ciekawostki #2
Wyobraź sobie, że rzucasz piłkę w górę – na początku leci szybko, ale z każdą sekundą zwalnia, aż w końcu spada z powrotem na ziemię. To całkowicie naturalne – grawitacja przyciąga ją z powrotem.
Przez długi czas naukowcy byli przekonani, że podobnie zachowuje się cały Wszechświat.
Skoro po Wielkim Wybuchu galaktyki zaczęły się od siebie oddalać, ich ruch powinien stopniowo zwalniać pod wpływem grawitacji.
Okazało się jednak, że dzieje się coś zupełnie odwrotnego. Wszechświat nie tylko się rozszerza. On rozszerza się coraz szybciej!
Dlaczego?
Pod koniec lat 90. astronomowie obserwowali bardzo odległe supernowe – eksplozje gwiazd, które mogą służyć jako kosmiczne „latarnie”.
Chcieli sprawdzić, jak szybko rozszerza się Wszechświat.
Spodziewali się jednego wyniku.
Otrzymali zupełnie inny.
Okazało się, że odległe galaktyki oddalają się od nas szybciej, niż przewidywały obliczenia.
To było ogromne zaskoczenie.
Tak duże, że odkrycie zostało później nagrodzone Nagrodą Nobla.
Najkrótsza odpowiedź brzmi…
Nie wiemy.
Nazwa „ciemna energia” nie oznacza tajemniczej substancji unoszącej się w kosmosie.
To raczej określenie czegoś, czego istnienie potrafimy zauważyć dzięki jego skutkom, ale czego nie umiemy bezpośrednio zaobserwować ani wyjaśnić.
Wiemy jedynie, że coś sprawia, iż przestrzeń między galaktykami rozszerza się coraz szybciej.
To „coś” nazwaliśmy właśnie ciemną energią.
Może Ci się wydawać, że planety, gwiazdy i galaktyki tworzą większość Wszechświata.
Nic bardziej mylnego.
Szacuje się, że zwykła materia – wszystko to, z czego zbudowani jesteśmy my, Ziemia i wszystkie gwiazdy – stanowi zaledwie około 5% całego Wszechświata.
Około 27% przypisuje się ciemnej materii.
Natomiast aż 68% ma stanowić właśnie ciemna energia.
To oznacza, że największą część Wszechświata tworzy coś, czego wciąż nie rozumiemy.
To jedno z najtrudniejszych pytań współczesnej fizyki.
Być może ciemna energia rzeczywiście istnieje.
A może nasze obecne teorie dotyczące grawitacji są niepełne i to one wymagają poprawy.
Niektórzy naukowcy uważają, że odpowiedź przyniesie nowa teoria łącząca mechanikę kwantową z teorią względności.
Na razie są to jednak jedynie hipotezy.
Jeżeli ciemna energia będzie działać tak samo jak dziś, galaktyki będą oddalały się od siebie coraz bardziej.
Za miliardy lat nocne niebo mogłoby wyglądać zupełnie inaczej.
Odległe galaktyki zniknęłyby poza granicą obserwowalnego Wszechświata.
Niektórzy naukowcy rozważają nawet scenariusz zwany Wielkim Rozdarciem (Big Rip).
Gdyby tempo rozszerzania stale rosło, w niezwykle odległej przyszłości mogłoby dojść do rozerwania galaktyk, gwiazd, planet, a ostatecznie nawet atomów.
Brzmi jak science fiction.
Na szczęście nie ma dowodów, że taki scenariusz rzeczywiście nastąpi.
W historii nauki wielokrotnie zdarzało się, że najpierw obserwowaliśmy pewne zjawisko, a dopiero wiele lat później rozumieliśmy jego przyczynę.
Tak było z grawitacją.
Tak było z elektrycznością.
Być może podobnie będzie z ciemną energią.
Dziś wiemy, że coś wpływa na cały Wszechświat.
Nie wiemy jednak, czym to „coś” jest.
I właśnie dlatego ciemna energia pozostaje jedną z największych tajemnic współczesnej nauki.
Czasami największe odkrycia nie polegają na znalezieniu odpowiedzi.
Polegają na odkryciu, że zadawaliśmy niewłaściwe pytania.
Być może za kilkadziesiąt lat „ciemna energia” okaże się czymś zupełnie innym, niż wyobrażamy sobie dzisiaj.
Gęsia skorka – to zjawisko wydaje się całkowicie zwyczajne, ale w rzeczywistości jest fascynującą pamiątką po naszej ewolucyjnej przeszłości.
Miliony lat temu nasi przodkowie byli znacznie bardziej owłosieni niż współcześni ludzie. Gdy było im zimno lub czuli zagrożenie, maleńkie mięśnie znajdujące się u podstawy każdego włosa kurczyły się, unosząc go do góry.
Dzięki temu pomiędzy włosami zatrzymywała się cienka warstwa powietrza, która pomagała utrzymać ciepło. Uniesione owłosienie sprawiało również, że zwierzę wyglądało na większe i groźniejsze dla drapieżników.
Do dziś możemy to zaobserwować u wielu zwierząt. Przestraszony kot nastroszy sierść, wygnie grzbiet i będzie wyglądał na znacznie większego, niż jest w rzeczywistości, no a u ludzi ten mechanizm nadal istnieje, tyle ze różnica polega na tym, że nasze owłosienie jest zbyt skąpe, aby miało jakiekolwiek praktyczne znaczenie…
Nasz organizm nieustannie dba o utrzymanie stałej temperatury ciała, wiec kiedy receptory w skórze wykrywają zimno, układ nerwowy automatycznie wysyła sygnał do maleńkich mięśni przy mieszkach włosowych.
Mięśnie kurczą się, włosy unoszą, a na skórze pojawiają się drobne wypukłości. Dla naszych przodków był to sposób na ograniczenie utraty ciepła, a dzisiaj jest to raczej pozostałość po dawnych czasach.
Oczywiście gęsią skórkę możemy odczuwać również w wyjątkowo emocjonalnych chwilach.
Piękna muzyka, poruszające przemówienie, scena w filmie, która wywołuje wzruszenie, a nawet nagłe wspomnienie.
Naukowcy uważają, że takie sytuacje aktywują obszary mózgu odpowiedzialne za emocje, nagrodę i przetrwanie. Organizm odbiera je jako coś niezwykle istotnego i reaguje nie tylko emocjonalnie, ale również fizycznie.
Nie każdy tego doświadcza, ale wiele osób przyznaje, że podczas słuchania ulubionych utworów czuje charakterystyczną falę przebiegającą po całym ciele.
Badania pokazują, że muzyka może pobudzać układ nagrody w mózgu – ten sam, który odpowiada za odczuwanie przyjemności i motywacji. Szczególnie silnie działają niespodziewane zmiany melodii, harmonii czy rytmu, bo mózg uwielbia pozytywne zaskoczenia, a czasami reaguje na nie właśnie gęsią skórką.
Wyobraź sobie, że wracasz wieczorem do domu i nagle słyszysz dziwny dźwięk za plecami.
Zanim jeszcze zrozumiesz, co się dzieje, organizm zaczyna przygotowywać się do działania: serce bije szybciej, oddech przyspiesza, mięśnie się napinają, gęsią skórka również może być częścią tej automatycznej reakcji.
Dawniej nastroszone owłosienie mogło sprawić, że człowiek lub zwierzę wyglądało na większe i bardziej niebezpieczne. Dziś ten efekt praktycznie zanikł, ale sam mechanizm pozostał.
Ewolucja nie działa jak perfekcyjny projektant. Jeśli jakaś cecha nie przeszkadza organizmowi w przetrwaniu, może pozostać z nami przez miliony lat.
Tak jest między innymi z:
To małe ślady naszej odległej przeszłości.
Kiedy najczęściej pojawia się u Was gęsia skórka – podczas zimna, słuchania muzyki, oglądania filmu, a może w zupełnie innych sytuacjach?
***
Have you ever stepped outside on a cold morning and noticed tiny bumps covering your skin?
Or maybe you’ve felt them while listening to your favorite song, watching an emotional movie, or hearing an incredible story.
These little bumps are called goosebumps, and although they seem completely ordinary, they are actually a fascinating reminder of our evolutionary past.
So why do humans still get goosebumps?
Millions of years ago, our ancestors had much more body hair than we do today.
When they felt cold or threatened, tiny muscles attached to each hair would contract.
As the hairs stood upright, they trapped a layer of air close to the skin, helping the body stay warm.This reaction also made animals appear larger and more intimidating to predators.
You can still see this today in cats, dogs, and many other mammals. A frightened cat often arches its back and raises its fur, making itself look bigger than it really is.
Humans still have the same muscles.The only difference is that we no longer have enough body hair for the effect to be useful.Instead, all we see are tiny bumps on our skin.
Your body is constantly trying to maintain a stable internal temperature.When your skin detects cold air, your nervous system reacts automatically.It sends signals to tiny muscles around your hair follicles, causing them to tighten.
This pulls each hair upright and creates the familiar bumpy appearance.For our distant ancestors, this helped preserve body heat.
Today, it’s mostly an evolutionary leftover.
Cold isn’t the only trigger.
Many people experience goosebumps during emotional moments. A beautiful piece of music. A powerful speech.A dramatic scene in a movie. Even a surprising memory.
Scientists believe these emotional goosebumps occur because certain experiences activate parts of the brain involved in reward, emotion, and survival.
Your brain treats these powerful feelings as something important, triggering physical reactions throughout the body.
Not everyone experiences this, but those who do often describe it as a wave moving across their skin.
Researchers have found that emotionally powerful music can activate the brain’s reward system—the same system involved in motivation and pleasure.
Unexpected changes in melody, harmony, or rhythm seem to make this effect even stronger.
In other words, your brain loves pleasant surprises.
When a song exceeds your expectations, your body sometimes responds with goosebumps.
Have you ever heard a strange noise while walking alone at night?
Even before you fully understand what’s happening, your body begins preparing for action: Your heart beats faster. Your breathing changes. Your muscles tense.
Goosebumps can be part of this automatic survival response.
Long ago, raised body hair may have helped our ancestors appear larger and more threatening. Today, the hair no longer makes much difference—but the reaction remains.
Goosebumps remind us that evolution doesn’t always remove old features.
If something isn’t harmful, it can remain for millions of years. Our wisdom teeth. Our tailbone. The muscles that move our ears. And goosebumps.
They are all small reminders of where we came from.
***
Continue exploring:
Friedrich-Alexander University Erlangen-Nürnberg
Exploring the World One Dive at a Time
Astronomy, space and space travel for the non scientist
"Consider the birds of the air...."
In which I explain things interesting, remarkable or silly.
Richard Coyne
Think Like an Attacker. Secure Like a Pro. Where Curiosity Meets Cybersecurity. Ethical hacking, OSINT, bug bounty, and cybersecurity guides built on real-world experience.
Sięgnij w przeszłość, by zrozumieć teraźniejszość.
Analogowy człowiek w cyfrowym Świecie...
Blog schizofrenika na temat magiji słów
kultura, literatura, film, sztuka, malarstwo, podróże, natura, psychologia, filozofia
Blog dla nauczycieli języka angielskiego, niemieckiego, hiszpańskiego i francuskiego
Wychowanie w różnych ujęciach.
Edukacja prawna
Książki, komiksy, filmy i seriale
Co mi w duszy gra ❤️
historia z życia pewnej cudownej Jagódki
Jestem terapeutką w trakcie certyfikacji psychoterapeutycznej. Integruję podejścia: TSR, poznawcze, humanistyczne, doświadczeniowe. Interesuje się pracą ze snami i wyobraźnią, kreatywnością, antropologią, neuronauką. Zapraszam na sesje indywidualne i warsztaty.
O polityce i historii trochę inaczej
It’s about me, my life and my thoughts
Nauczyć się być radosnym, kiedy serce płacze... Nauczyć się płakać, kiedy serce się cieszy... Nauczyć się dawać, nie dając... Nauczyć się brać, nie biorąc... Nauczyć się żyć, nie czując życia.. Nauczyć się ....miłości nie kochając... Nauka jest sztuką!!!!
Tarot z przymrużeniem oka – duchowe życie matki Polki, co kartami wróży i wino popija...
Daily Viewer 